Μετά λοιπόν από δύο μήνες θητείας στον Ελληνικό Στρατό, νομίζω πως πλέον μπορώ να εκφράσω με ασφάλεια τη γνώμη μου για αυτόν!
Αυτό που λέγεται γενικά από όλους ισχύει: Ο στρατός είναι 9 μήνες χαμένοι!
Η εκπαίδευση που παρέχεται είναι ελάχιστη και πρακτικά θα μπορούσε να διαρκεί μόλις 1 μήνα, μην πω και λιγότερο!
Η σκοπιά είναι ένα trade off που ποτέ κανένας έξυπνος άνθρωπος δε θα έκανε... Το να απασχολείς 8 άτομα κάθε μέρα για μόνο μία σκοπιά, η οποία δεν έχει κανένα νόημα, είναι το λιγότερο χάσιμο χρόνου και μείωση παραγωγικότητας! Στη σκοπιά, ο ρόλος του σκοπού είναι να δει την έφοδο και το περίπολο πριν πλησιάσει και να του κάνει αναγνώριση, το γνωστό Αλτ! Τις ει? Κατά τα άλλα, υποτείθεται πως φυλλάει αποθήκες, καύσιμα, οχήματα κτλ....
Ο χρόνος μέσα στον στρατό περνάει σχετικά γρήγορα (τουλάχιστον για μένα), διότι όλη την ώρα κάτι θα σε βάλουν να κάνεις... Μα θα πας να αγοράσεις τυρόπιτες απ το ΚΨΜ, μα θα φέρεις κανα εργαλείο, θα κόψεις κανα χόρτο στην αυλή, θα σκουπίσεις ένα δρόμο κτλ κτλ.... Παρόλα αυτά, οι ρυθμοί του στρατού είναι πιο αργοί κι απ την καθυστέρηση! Ότι κάνεις το κάνεις αργάααα και ξέρεις ότι είναι άχρηστο ή περιττό τις περισσότερες φορές. Μετά κάθεσαι κανα 20λεπτο μέχρι να σε δουνε ότι κάθεσαι και να σου πουν να κάνεις κάτι άλλο.
Το πρωινό ξύπνημα δεν είναι τόσο ενοχλητικό, αν σκεφτείς ότι συνδυάζεται με ύπνο πολύ νωρίς το προηγούμενο βράδυ....
Η καθαριότητα, αν και τόσο πολύ την κυνηγάνε όλοι (θα ακούσεις πολλές φορές τη μέρα για καθαριότητες), δεν είναι και τόσο καλή... Παρόλα αυτά, αν δεν είσαι σιχασιάρης και λεπτεπίλεπτος, δεν αντιμετωπίζεις κανένα πρόβλημα γενικά!
Το παλιός- νέος και η "κόντρα" μεταξύ τους είναι μάλλον απαρχαιωμένη αντίληψη... Μόνο πλάκες γίνονται και οι παλιοί βοηθούν τους νέους να παλιώσουν...
Το καλή ή κακή μονάδα είναι χαζομάρα. Τα πάντα εξαρτώνται από τον διοικητή και τα στελέχη της συγκεκριμένης περιόδου. Και από τους φαντάρους και το κλιμα μεταξύ τους...
Το φαγητό τις περισσότερες φορές, τρώγεται, χωρίς να είναι και το σουπερ ουάου φαγητό (στρατό είσαι).
Ο φάκελος μπορεί να είναι σπαστικός να τον φτιάξεις, αλλά τον κάνεις μια φορά και δε χαλάει ποτέ!
Το πιο εκνευριστικό πράγμα είναι η αναμονή! Θα τύχει πολλές φορές τη μέρα να περιμένεις για κάτι. Για να πάρεις εξοδόχαρτο, για να γίνει η αναφορά, για να γίνει η φρουρά, για να γίνει η επιθεώρηση και γενικά για τα πάντα σχεδόν, πρέπει να περιμένεις. Και μερικές φορές η αναμονή είναι μεγάλη.....
Σε γενικές γραμμές αυτά! Βέβαια όλα αυτά είναι προσωπική άποψη από τις δικές μου εμπειρίες ως τώρα. Πολλοί μπορει να διαφωνούν, ακόμα κι εγώ αργότερα μπορεί να έχω διαφορετικές απόψεις...
Αυτό που λέγεται γενικά από όλους ισχύει: Ο στρατός είναι 9 μήνες χαμένοι!
Η εκπαίδευση που παρέχεται είναι ελάχιστη και πρακτικά θα μπορούσε να διαρκεί μόλις 1 μήνα, μην πω και λιγότερο!
Η σκοπιά είναι ένα trade off που ποτέ κανένας έξυπνος άνθρωπος δε θα έκανε... Το να απασχολείς 8 άτομα κάθε μέρα για μόνο μία σκοπιά, η οποία δεν έχει κανένα νόημα, είναι το λιγότερο χάσιμο χρόνου και μείωση παραγωγικότητας! Στη σκοπιά, ο ρόλος του σκοπού είναι να δει την έφοδο και το περίπολο πριν πλησιάσει και να του κάνει αναγνώριση, το γνωστό Αλτ! Τις ει? Κατά τα άλλα, υποτείθεται πως φυλλάει αποθήκες, καύσιμα, οχήματα κτλ....
Ο χρόνος μέσα στον στρατό περνάει σχετικά γρήγορα (τουλάχιστον για μένα), διότι όλη την ώρα κάτι θα σε βάλουν να κάνεις... Μα θα πας να αγοράσεις τυρόπιτες απ το ΚΨΜ, μα θα φέρεις κανα εργαλείο, θα κόψεις κανα χόρτο στην αυλή, θα σκουπίσεις ένα δρόμο κτλ κτλ.... Παρόλα αυτά, οι ρυθμοί του στρατού είναι πιο αργοί κι απ την καθυστέρηση! Ότι κάνεις το κάνεις αργάααα και ξέρεις ότι είναι άχρηστο ή περιττό τις περισσότερες φορές. Μετά κάθεσαι κανα 20λεπτο μέχρι να σε δουνε ότι κάθεσαι και να σου πουν να κάνεις κάτι άλλο.
Το πρωινό ξύπνημα δεν είναι τόσο ενοχλητικό, αν σκεφτείς ότι συνδυάζεται με ύπνο πολύ νωρίς το προηγούμενο βράδυ....
Η καθαριότητα, αν και τόσο πολύ την κυνηγάνε όλοι (θα ακούσεις πολλές φορές τη μέρα για καθαριότητες), δεν είναι και τόσο καλή... Παρόλα αυτά, αν δεν είσαι σιχασιάρης και λεπτεπίλεπτος, δεν αντιμετωπίζεις κανένα πρόβλημα γενικά!
Το παλιός- νέος και η "κόντρα" μεταξύ τους είναι μάλλον απαρχαιωμένη αντίληψη... Μόνο πλάκες γίνονται και οι παλιοί βοηθούν τους νέους να παλιώσουν...
Το καλή ή κακή μονάδα είναι χαζομάρα. Τα πάντα εξαρτώνται από τον διοικητή και τα στελέχη της συγκεκριμένης περιόδου. Και από τους φαντάρους και το κλιμα μεταξύ τους...
Το φαγητό τις περισσότερες φορές, τρώγεται, χωρίς να είναι και το σουπερ ουάου φαγητό (στρατό είσαι).
Ο φάκελος μπορεί να είναι σπαστικός να τον φτιάξεις, αλλά τον κάνεις μια φορά και δε χαλάει ποτέ!
Το πιο εκνευριστικό πράγμα είναι η αναμονή! Θα τύχει πολλές φορές τη μέρα να περιμένεις για κάτι. Για να πάρεις εξοδόχαρτο, για να γίνει η αναφορά, για να γίνει η φρουρά, για να γίνει η επιθεώρηση και γενικά για τα πάντα σχεδόν, πρέπει να περιμένεις. Και μερικές φορές η αναμονή είναι μεγάλη.....
Σε γενικές γραμμές αυτά! Βέβαια όλα αυτά είναι προσωπική άποψη από τις δικές μου εμπειρίες ως τώρα. Πολλοί μπορει να διαφωνούν, ακόμα κι εγώ αργότερα μπορεί να έχω διαφορετικές απόψεις...


